Woestijnen van Iran: een reisgids voor de woestijnen van Iran
Woestijnen van Iran
Alles over de woestijnen van Iran, Dasht-e Kavir en Dasht-e Lut, de Maranjab-woestijn, de Mesr-woestijn, feiten en informatie, weersomstandigheden, woestijntochten, benodigde uitrusting en meer.
Een gids voorde Dasht-e Kavir en Dasht-e Lut
32,5 mln
Hectare woestijn
360,000
km² over de twee grote woestijnen
18
Iraanse provincies met woestijnterrein
Het woestijnsysteem
Twee immense landschappen, elk met een ander karakter.
Iran heeft een totale oppervlakte van 32.500.000 hectare aan woestijnen, verspreid over 18 provincies.
De Dasht-e Kavir en de Dasht-e Lut, met een gezamenlijke oppervlakte van 360.000 km², zijn de bekendste woestijnen van Iran en behoren tot de interessantste, maar nog altijd weinig ontdekte plekken van het land.
De Lut-woestijn is een van de moeilijkst te doorkruisen gebieden ter wereld. Sommige delen van deze uitgestrekte woestijn zijn volledig verstoken van levende wezens, inclusief bacteriën.
Bezoek unieke woestijnbezienswaardigheden en geniet van het weidse woestijnlandschap tijdens de woestijntochten in Iran.
Centraal-Iran
Dasht-e Kavir, de centrale woestijn
De Dasht-e Kavir, 300 km lang en 400 km breed, is de grootste woestijn op het Iraanse plateau.
Enkele van de belangrijkste delen van deze woestijn zijn gevaarlijke moerassen in het zuiden en midden, gebieden bedekt met zandduinen, gebieden bedekt met klei en Himalaya-zwart zout, en gebieden zonder plantenleven.
Daarnaast zijn in de centrale delen van de woestijn kraters te zien die op vulkanische kraters lijken, ontstaan door snelle verdamping en lage bodemdichtheid. Het laagste punt van de Dasht-e Kavir bevindt zich in het noordelijke deel, op 650 m boven zeeniveau, terwijl het hoogste punt, 838 m, ten noorden van het Namak-meer en het dorp Biaybanak ligt.
Onder de belangrijke plantensoorten van deze regio zijn Alhagi, Acantholimon, Atraphaxis, Haloxylon en Tamarisk vermeldenswaard. Diverse diersoorten zoals gazellen, hoornadders (Pseudocerastes), jachtluipaarden, Rüppells vossen, karakallen, zandkatten, Perzische wilde ezels en steenarenden zijn in dit woestijngebied te zien.
Het grootste deel van de Dasht-e Kavir is echter verstoken van plantenleven en de bodem ligt laag, waardoor kleine hoeveelheden regen tot vreselijke moerassen leiden. Het wordt daarom afgeraden de woestijn te doorkruisen zonder voorafgaand onderzoek en een grondige studie van het regenseizoen.
In de zomer ligt de temperatuur rond het middaguur rond de 60 graden en ’s nachts tussen de 25 en 30 graden. Dit temperatuurverschil zorgt ervoor dat rotsen verbrokkelen. In de koude seizoenen ligt de temperatuur ’s ochtends tussen de 13 en 17 graden en ’s nachts tussen de -7 en 0 graden. De jaarlijkse neerslag in de centrale woestijn bedraagt tussen de 2 en 5 mm.
De tafelbergen in de Dasht-e Kavir behoren tot de meest unieke bezienswaardigheden van deze uitgestrekte woestijn. Mesa is een geologische term voor plekken in de woestijn die hoger liggen dan de omgeving, met een platte top.
De erosie door de hevige winden die in dit gebied waaien, heeft de toppen van deze heuvels in de loop van de tijd afgevlakt, waardoor het fascinerende fenomeen is ontstaan dat we vandaag zien.
Takht-e Aroos en Takht-e Abbasi behoren tot de mooiste tafelbergen in dit gebied. Takht-e Aroos, gelegen ten zuiden van de Dasht-e Kavir in de provincie Isfahan, betovert elke bezoeker met zijn schoonheid.
Klimaatnotitie60 °C op een zomermiddag · 2-5 mm neerslag per jaar
Woestijnen van Iran · Dasht-e Kavir
Zeven opmerkelijke plekken in de centrale woestijn
Enkele andere prachtige bezienswaardigheden in de centrale woestijn zijn: zoutmeren, beschermde dierenwereld, legendarische zandzeeën en baanbrekende ecokampen.
01
Rig-e Jenn
Rig-e Jenn, ook wel bekend als de Bermudadriehoek van Iran, is een woestijngebied in de Dasht-e Kavir. Het is verstoken van elk levend wezen en bevat uitgestrekte zandvlaktes en moerassen die gevaarlijk kunnen zijn voor elk levend wezen.
Er zijn geen nauwkeurige gegevens beschikbaar over de dierenwereld van deze regio; wel zijn er in de buurt Perzische halfezels en dwerggazellen (chinkara’s) te zien. Rig-e Jenn bevat verschillende zandduinen en zoutmoerassen.
Dit gebied is een van de moeilijkst te doorkruisen ter wereld. Het heeft nooit op de route van karavanen gelegen en zelfs vandaag de dag zijn er geen wegen of dorpen in het gebied.
Slechts een paar onderzoekers hebben besloten dit gebied te verkennen. De oude Perzen beschouwden deze plek als de woonplaats van boze geesten en demonen, omdat ze geloofden dat niemand de doorkruising kon overleven.
02
Namak-meer
Het Namak-meer ligt in de Dasht-e Kavir, de centrale woestijn van Iran, tussen de provincies Isfahan, Qom en Semnan.
Dit meer heeft de vorm van een driehoek die naar het noorden wijst, met een basis van 35 km, een hoogte van 38 km en een totale oppervlakte van 3.000 km².
03
Eiland Sargardan
15 km ten zuiden van het Namak-meer ligt een verbazingwekkend eiland genaamd Sargardan-eiland. De gemiddelde hoogte van het Namak-meer is 707 meter boven zeeniveau, en het Sargardan-eiland is het hoogste punt van het meer, met een hoogte van 808 meter.
Dit eiland is gevormd door vulkanisch gesteente en is verstoken van dierenleven. Het adembenemende landschap van het Namak-meer aanschouwen vanaf het Sargardan-eiland is een van de meest gedenkwaardige ervaringen in de Dasht-e Kavir. Het Namak-meer en het Sargardan-eiland zijn geprezen door tal van wereldreizigers, zoals Marco Polo en George Curzon.
04
Nationaal Park Kavir
Nationaal Park Kavir is een van de oudste en grootste beschermde gebieden van Iran. Het grootste deel van dit waardevolle gebied ligt in Garmsar (provincie Semnan), en enkele kleine delen worden beschouwd als onderdeel van de provincies Teheran, Qom en Isfahan.
De totale oppervlakte van deze regio is 670.000 hectare, waarvan 420 hectare als nationaal park geldt en de rest als beschermd gebied.
De diversiteit aan dierenleven in deze regio gaf het in het verleden de bijnaam «klein Afrika». Hoewel tegenwoordig minder soorten in dit gebied worden gezien, blijft het de thuisbasis van veel woestijnsoorten die in Iran voorkomen.
Nationaal Park Kavir is een van de negen natuurreservaten en wildreservaten van Iran.
05
Maranjab-woestijn
De Maranjab-woestijn ligt ten noorden van de stad Aran o Bidgol in de provincie Isfahan. De gemiddelde hoogte van deze woestijn is 850 meter boven zeeniveau. Veiligheid, evenwicht, diverse bezienswaardigheden en een gevarieerde dierenwereld hebben van Maranjab een geschikte plek voor toerisme gemaakt, die jaarlijks veel bezoekers trekt.
Het grootste deel van deze woestijn is bedekt met zandduinen en zandgebieden en de vegetatie is rijk. De meeste planten in dit gebied zijn zouttolerante soorten zoals Tamarisk en Haloxylon. De dierenwereld van dit gebied is ook divers dankzij de overvloed aan voedsel en water.
Enkele diersoorten die in dit gebied voorkomen zijn Rüppells vossen, zandkatten, hagedissen van het varanusgeslacht en verschillende andere soorten hagedissen, slangen, schorpioenen en arenden. Daarnaast is er in dit gebied een paar jachtluipaarden gesignaleerd.
De prachtige zandduinen en indrukwekkende Haloxylon-junglegebieden hebben van de Maranjab-woestijn een van de mooiste woestijngebieden van Iran gemaakt. Het Namak-meer en het Sargardan-eiland behoren tot de andere verbazingwekkende bezienswaardigheden van de Maranjab-woestijn. De karavanserai van Maranjab ligt nabij de zuidelijke rand van het Namak-meer.
Het kleine meer buiten de karavanserai is het resultaat van de combinatie van een zoutwaterbron en een zoetwaterbron, waarvan het bestaan midden in de woestijn veel geologen heeft verbaasd.
06
Mesr-woestijn
Het dorp Mesr ligt in het gebied van het district Khur en Biyabanak in de provincie Isfahan. Het bevindt zich 45 km ten oosten van Jandaq en 60 km ten noorden van Khur.
Mesr staat ook bekend als de «zandzee» van de woestijn. Met zijn fascinerende landschappen is het dorp Mesr een van de meest charmante bezienswaardigheden van Iran.
Dit prachtige dorp omvat verschillende bezienswaardigheden, zoals de wijk Amir Abad, een gebied bedekt met zandduinen en struiken van Tamarisk en Haloxylon, gelegen op 2 km van het dorp.
Het dorp Farahzad is een andere bezienswaardigheid van Mesr en staat bekend om zijn prachtige dadelpalmen.
07
Matin Abad Ecokamp
Het Matin Abad Ecokamp ligt 25 km ten zuiden van Natanz en 60 km ten zuidoosten van Kashan. Deze accommodatie is gebouwd bij de grote zandduinen genaamd Posht Rig en ten zuiden van het Namak-meer.
Het is het eerste ecokamp van Iran, gebouwd met als doel duurzaam toerisme te bevorderen en de dierenwereld van het gebied te beschermen. De Verenigde Naties riepen het Matin Abad-complex in 2014 uit tot een van de top 18 ecotoerismelocaties.
Zuidoost-Iran
Woestijnen van Iran: Lut-woestijn (Dasht-e Lut)
Lut-woestijn: de heetste gebieden op aarde
De Lut-woestijn ligt in het zuidoosten van Iran, ten noordoosten van de provincie Kerman, en omvat een van de heetste gebieden op aarde. De Lut-woestijn is ook de op 25 na grootste woestijn ter wereld, met een oppervlakte van 51.800 km².
De Lut-woestijn strekt zich uit over delen van de provincies Khorasan, Sistan en Baluchestan en Kerman. Deze uitgestrekte woestijn bevat de hoogste zandpiramides ter wereld, waarvan sommige bijna 480 meter hoog zijn. De Dasht-e Lut is onderverdeeld in drie delen op basis van het type terrein en de geografische verspreiding van elk gebied.
Deze delen staan bekend als noordelijk, zuidelijk en centraal Lut. Noordelijk Lut is bedekt met grind en zand, terwijl centraal Lut gigantische heuvels en zandduinen bevat die het tot het meest verbazingwekkende deel van de woestijn maken. De rijkste vegetatie in de woestijn is te vinden in het zuidelijke deel van de Lut-woestijn.
De Lut-woestijn wordt beschouwd als de heetste plek op aarde, op basis van satellietbeelden uit 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 en 2009. Bovendien werd de hoogste ooit op aarde gemeten temperatuur, 70,7 graden Celsius, geregistreerd in de Lut-woestijn.
Het vorige record dateert uit 1992 en werd behaald in Libië met 56 graden.
Vóór de zitting van het UNESCO-Werelderfgoedcomité in Istanbul waren alle 19 werelderfgoedlocaties in Iran van historisch belang.
Als resultaat van deze zitting werd de Lut-woestijn, die samen met het Perzische qanat op de voorlopige lijst van UNESCO stond, uitgekozen als de eerste natuurlijke werelderfgoedlocatie van Iran.
Enkele unieke kenmerken die de Lut-woestijn deze titel waardig maken:
- Bevat de hoogste Kalouts ter wereld, gelegen in het oostelijke deel van het Kalout-gebied
- Bevat de langste reeks Kalouts
- Houdt het record voor de hoogste temperatuur op aarde (70,7 °C)
- Bevat de hoogste zandduin ter wereld, gelegen in het oostelijke deel
- Bevat een van de hoogste Nabkha’s ter wereld, met een hoogte van 12 meter
Wereldrecord70,7 °C oppervlaktetemperatuur gemeten door satelliet
Rand van de Kalouts
Kaluts van Shahdad
Op 100 km van de stad Kerman ligt Shahdad, een van de bekendste districten van de Lut-woestijn. De Shahdad-woestijn is een van de mooiste, maar ook heetste plekken op aarde.
Daarnaast is Gandom Beryan, een verbazingwekkend woestijngebied op 80 km van de Shahdad-woestijn, een van de interessantste en populairste bezienswaardigheden van Iran.
Bezoek unieke woestijnbezienswaardigheden en geniet van het weidse woestijnlandschap tijdens de woestijntochten in Iran.
Reizen met lokale expertise
Doorkruis de stilte. Slaap onder een open woestijnhemel.
Verken de woestijnlandschappen van Iran met een reisplan dat is afgestemd op het seizoen, veilige routes, lokale gemeenschappen en de plekken die in deze gids worden beschreven.